Çamaşırhane Tesislerinde Uygun Maliyetli Deterjan Kullanımı için Likör Oranının Optimize Edilmesi

Kimyasal madde miktarı hassas bir şekilde kontrol edildiğinde banyo oranı seçimi, deterjanın konsantrasyon dağılımını ve giysilerin sürtünme yoğunluğunu doğrudan belirler. Tamburun düşük banyo oranı etkisinden yıkama Manuel yıkamanın yüksek banyo oranına daldırma ile birlikte, sıvının giysiye oranı, temizleme hızı ile enerji tüketimi arasındaki nihai dengedir.

​ Banyo oranının tanımı ve endüstri standartları

Formül: Banyo oranı = giysi ağırlığı (kg): toplam sıvı miktarı (kg).

Referans aralığı:

Likör oranı seçimi

İşleme yöntemi:

Tambur makinesinin banyo oranı düşüktür (1:4) → yüksek mekanik kuvvet ve su tasarrufu sağlar, ancak topaklanmayı önlemek için kimyasal malzemenin önceden çözülmesi gerekir;

Manuel yüksek banyo oranı (1:13) → İpek/yün için uygun kumaş sürtünmesini azaltın.

Kimyasal Türü:

Oksidan/indirgeyici madde (renk ağartma tozu gibi) → renk değişimini önlemek için banyo oranı ≥ 1:10;

Enzim hazırlama → banyo oranı ≤1:6, reaksiyon konsantrasyonunu artırın.

Konsantrasyon ve Sıcaklık:

Yüksek konsantrasyonlu kimyasal maddeler (yağ giderme maddesi gibi) → Banyo oranının üst sınırı (1:15 seyreltme gibi);

Düşük sıcaklıkta yıkama (15°C) → Aktiviteyi telafi etmek için banyo oranını %10 azaltın.

Kontrolsüz bir içki oranının maliyeti:

​Banyo oranı çok düşük: kimyasal maddelerin eşit olmayan dağılımı → kısmi kalıntı (beyaz gömlek griye döner);

​Çok yüksek banyo oranı: Su ve elektrik maliyetleri hızla yükselir → Tek yıkama maliyeti %30 artar.

Banyo oranının düzenlenmesi, kimyasal malzemelerin ve giysilerin dinamik bir denge elde etmesine olanak tanır, ancak birden fazla sıvı ham maddenin koordineli oranını içeriyorsa, daha karmaşık bir "hacim oranı" işlemi gerekir - bu nihai malzeme kontrol teknolojisi bir sonraki makalede açıklanacaktır.